W skrócie
- Dach o powierzchni > 1000 m² musi być nierozprzestrzeniający ognia — klasa BROOF(t1) wg PN-EN 13501-5 (test 1 z płonącą żagwią).
- Klasyfikacja BROOF dotyczy układu warstw, nie samej membrany: sposób mocowania (mechaniczne vs klejone) i kolor pokrycia są częścią badania.
- Pod modułami wymagana niepalna izolacja A2-s3,d0; pól PV i tras DC nie wolno prowadzić nad ścianą oddzielenia pożarowego.
Spis treści
„Mamy na dachu membranę PVC z certyfikatem — czy to wystarczy pod panele?” To pytanie pada przy niemal każdym uzgodnieniu instalacji fotowoltaicznej. Krótka odpowiedź: certyfikat membrany sam w sobie nie przesądza niczego. Klasa ogniowa dachu pod PV to właściwość całego układu warstw, a nie pojedynczego wyrobu. Poniżej tłumaczymy, co dokładnie należy sprawdzić, zanim moduły trafią na dach.
BROOF(t1) — co to znaczy i kiedy obowiązuje
Polskie przepisy techniczno-budowlane wymagają, by dach był nierozprzestrzeniający ognia. W terminologii europejskiej odpowiada temu klasa BROOF(t1), nadawana na podstawie PN-EN 13501-5. Litera „t1” oznacza metodę badania — test 1 z płonącą żagwią (wg CEN/TS 1187), i to właśnie ten test jest w Polsce metodą referencyjną.
Wymóg dotyczy dachów obiektów o powierzchni większej niż 1000 m² — czyli praktycznie każdej hali, magazynu czy obiektu wielkopowierzchniowego, na którym lokowane są farmy dachowe PV. Wytyczne DAFA PPOŻ 1.01:2017 precyzują, że wymaganie nierozprzestrzeniania ognia obejmuje całe pokrycie dachu wraz z doświetleniami (świetliki, klapy dymowe).
Co to znaczy w praktyce: jeśli projektujemy instalację PV na hali, dach pod nią musi mieć udokumentowaną klasyfikację BROOF(t1). Brak tego dokumentu to nie formalność do nadrobienia później — to brak spełnienia wymagania, który wstrzyma uzgodnienie i odbiór.
Dlaczego certyfikat membrany to nie cała prawda
Najczęstsze nieporozumienie: inwestor pokazuje klasyfikację BROOF(t1) wydaną dla membrany i uznaje temat za zamknięty. Tymczasem klasyfikacja ogniowa odnosi się do konkretnego układu warstw przebadanego razem — membrany, podkładu, izolacji termicznej, paroizolacji i podłoża. Zmiana którejkolwiek warstwy może unieważnić wynik.
Trzy szczegóły, które najczęściej rozsadzają klasyfikację:
- Sposób mocowania. Membrana mocowana mechanicznie ma więcej nieciągłości (przy wkrętach) i inaczej zachowuje się przy ogniu zewnętrznym niż klejona czy balastowana. Metoda mocowania jest częścią klasyfikacji — nie wolno jej dowolnie zmieniać.
- Kolor pokrycia. Klasyfikacja bywa wydana dla membrany w wersji szarej/standardowej. Kolory ciemne (czarny, antracyt) silniej absorbują ciepło i mogą wymagać osobnego badania.
- Podkład jako bariera termiczna. Pod membraną podkład pełni rolę bariery między płomieniem a palnym rdzeniem izolacji (np. PIR). Jego pominięcie zmienia zachowanie układu w ogniu.
Co to znaczy w praktyce: przy weryfikacji projektu nie pytamy „czy jest BROOF?”, tylko „dla jakiego układu i jakiego mocowania”. Jeśli wykonawca planuje inny system kotwienia niż w przebadanym zestawie, klasyfikację trzeba potwierdzić dla rzeczywistego rozwiązania.
Reakcja na ogień warstw — niepalna izolacja
Niezależnie od klasy BROOF(t1) pokrycia, znaczenie ma reakcja na ogień materiałów dachu, klasyfikowana wg PN-EN 13501-1 w systemie euroklas. Materiały niepalne to A1 oraz A2-s1,d0; dalej w skali B, C, D, E i F (najbardziej palne).
W typowym, akceptowalnym układzie dachu pod PV oczekujemy:
- izolacji cieplnej niepalnej — co najmniej A2-s3,d0 (wełna mineralna), zwłaszcza w pasach przy ścianach oddzielenia i pod doświetleniami,
- konstrukcji nośnej o odporności ogniowej R 30 i przekrycia EI 30 — typowy zestaw dla dachów hal.
Co to znaczy w praktyce: sama membrana BROOF(t1) położona na palnym rdzeniu (np. EPS) bez bariery termicznej nie daje bezpiecznego układu. Pod polami modułów, gdzie ryzyko zapłonu od wadliwego złącza DC jest realne, rekomendujemy zachowawczo izolację niepalną.
Moduły a ściana oddzielenia pożarowego
Klasa ogniowa dachu nie chroni przed błędem topologicznym. Pól modułów ani tras DC nie wolno prowadzić nad ścianą oddzielenia pożarowego — to niweczy jej funkcję rozdziału stref.
Zgodnie z § 232 ust. 3 Warunków Technicznych ścianę oddzielenia ppoż. należy wynieść 30 cm ponad pokrycie dachu albo zastosować wzdłuż niej pas z materiału niepalnego o szerokości min. 1 m i klasie EI 60, bezpośrednio pod pokryciem (przekrycie w tym pasie musi być NRO). Gdy bezklasowy świetlik lub klapa dymowa znajduje się bliżej niż 5 m od tej ściany, mur trzeba wysunąć 30 cm ponad ich najwyższy punkt.
Co to znaczy w praktyce: linia pól PV musi respektować granice stref pożarowych — pas wolny pokrywamy ze ścianą oddzielenia, a izolacja w tym pasie ma być niepalna. To pierwsza rzecz, jaką nanosimy na rzut dachu, zanim rozłożymy moduły.
Jak zlecić weryfikację dachu pod PV
Sprawdzenie klasy ogniowej dachu robimy zdalnie, wysyłkowo, dla inwestycji z całej Polski. Wystarczy przesłać projekt dachu, kartę/klasyfikację pokrycia oraz układ pól PV — wskażemy, czy klasyfikacja BROOF(t1) odpowiada rzeczywistemu układowi warstw i mocowania, oraz gdzie układ modułów koliduje z oddzieleniami i doświetleniami.
Pierwsza, wstępna ocena dokumentacji jest bezpłatna. Zobacz, jak prowadzimy uzgodnienia PPOŻ, albo od razu skontaktuj się z nami — odeślemy listę dokumentów potrzebnych do rzetelnej weryfikacji.
Tagi:
Rzeczoznawca ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych · uprawnienia KG PSP nr 619/2015
Specjalista z ponad 15-letnim doświadczeniem w ochronie przeciwpożarowej. Realizuje uzgodnienia projektów budowlanych i instalacji dla inwestorów z całej Polski.