W skrócie
- § 8 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia MSWiA z 9 lipca 2025 r. (Dz. U. z 2025 r. poz. 932) wymaga utrzymania w mds stężenia O₂ ≥ 18% i CO₂ ≤ 2,0% przez 48 godzin — nie kubatura ani średnica kanału, tylko autonomia zasilania wentylatorów decyduje, czy ten warunek da się spełnić.
- Kabel w klasie PH90 nie gwarantuje ciągłości zasilania podczas pożaru — to wyłącznie odporność żyły na wysoką temperaturę; ciągłość funkcji zapewnia dopiero zespół kablowy (kabel + certyfikowany system mocowań) w klasie E30–E90, dobrany zgodnie z PN-HD 60364-5-56.
- Projekty MDS w istniejących garażach najczęściej padają na etapie uzgodnienia nie przez błędny bilans powietrza, tylko przez brak wydzielonego, dwuźródłowego obwodu zasilania wentylatorów o zadeklarowanej autonomii ≥ 48 h.
Spis treści
„Wentylacja garażu i tak działa 24/7, więc obwiązek 48-godzinny jest spełniony automatycznie” — to najczęstsze błędne założenie, jakie widzimy w dokumentacji MDS. Odpowiedź: nie jest. Wentylacja bytowa garażu pracuje z sieci elektroenergetycznej bez rezerwy — a rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 9 lipca 2025 r. w sprawie warunków organizowania oraz wymagań, jakie powinny spełniać miejsca doraźnego schronienia (Dz. U. z 2025 r. poz. 932), wymaga czegoś więcej: ciągłości działania niezależnej od stanu sieci przez cały czas schronienia.
Co dokładnie nakazuje § 8 ust. 1
§ 8 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia zobowiązuje do zapewnienia w mds instalacji wentylacji utrzymującej przez czas schronienia nie krótszy niż 48 godzin stężenie tlenu nie mniejsze niż 18% obj. oraz dwutlenku węgla nie większe niż 2,0% obj. Ten sam ustęp, w pkt 4, wymaga dostarczania energii elektrycznej o odpowiednich parametrach technicznych do odbiorników mds. Co to znaczy w praktyce: to dwa powiązane, ale odrębne wymagania — bilans stężeń liczy się na wydajność wentylatorów, ale wydajność jest bezwartościowa, jeśli po zaniku napięcia w sieci podstawowej wentylator przestaje pracować w 10. godzinie zamiast w 48.
Zasilanie awaryjne, nie zasilanie „jakieś”
Praktyka projektowa dla wentylacji MDS przyjmuje zasilanie awaryjne w postaci baterii (UPS/akumulatory) lub agregatu spalinowego, dobrane na 48 godzin nieprzerwanej pracy — a nie na czas podtrzymania rzędu kilkunastu minut typowy dla oświetlenia ewakuacyjnego. Co to znaczy w praktyce: obwód wentylatorów MDS trzeba projektować jako osobny obwód gwarantowany, z własnym bilansem energetycznym (moc wentylatora × 48 h), a nie jako gałąź istniejącej rozdzielni garażowej zasilanej z sieci ogólnej budynku.
Podstawą doboru układu jest PN-HD 60364-5-56 (dawn. PN-EN 60364-5-56) — norma określająca niezawodność zasilania urządzeń przeciwpożarowych poprzez dwa niezależne źródła: sieć elektroenergetyczną jako podstawowe oraz zespół prądotwórczy, zasilacz UPS lub baterię akumulatorów jako rezerwowe. Co to znaczy w praktyce: jedno źródło — nawet zdublowane wewnętrznie — nie spełnia zasady niezależności, jeśli oba tory prowadzą przez tę samą rozdzielnię główną budynku podatną na to samo zdarzenie awaryjne.
Kabel PH90 nie gwarantuje zasilania — to częsty błąd projektowy
W projektach MDS regularnie pojawia się założenie, że dobór kabla w klasie PH90 (np. NKGsżo 4×16 PH90) automatycznie zapewnia „zasilanie gwarantowane”. To nieporozumienie: klasyfikacja PH30/PH90/FE180 opisuje wyłącznie odporność izolacji kabla na wysoką temperaturę — nie gwarantuje ciągłości funkcji całej trasy kablowej podczas pożaru. Ciągłość zasilania w warunkach pożarowych zapewnia dopiero zespół kablowy — kabel ognioodporny wraz z certyfikowanym systemem mocowań i elementami rozdzielczo-połączeniowymi — sklasyfikowany łącznie jako E15, E30, E60 lub E90. Co to znaczy w praktyce: dokumentacja projektowa musi wskazywać klasę E, a nie tylko klasę PH kabla — bo to mocowanie, a nie sam przewód, najczęściej zawodzi pierwsze przy ugięciu stropu lub konstrukcji wsporczej w warunkach pożaru.
Gdzie ten obwód najczęściej pęka
Trzy powtarzalne błędy w dokumentacji, które widzimy przy uzgadnianiu MDS w istniejących garażach: brak wydzielenia obwodu wentylatorów mds z ogólnej instalacji garażowej; dobór czasu podtrzymania z katalogu producenta UPS bez przeliczenia na rzeczywisty pobór mocy wentylatorów przy pracy ciągłej 48 h; oraz trasa kablowa prowadzona przez strefę, która w scenariuszu pożarowym może ulec zawaleniu, mimo zastosowania kabla PH90 bez odpowiedniej klasy E zespołu. Co to znaczy w praktyce: każdy z tych błędów wychodzi dopiero na etapie uzgodnienia z komendantem PSP, kiedy poprawki kosztują znacznie więcej niż weryfikacja na etapie projektu budowlanego.
Jak zlecić weryfikację zasilania wentylacji MDS
W ppoz-online.pl wykonujemy analizy wentylacji MDS obejmujące bilans energetyczny obwodu gwarantowanego wentylatorów w horyzoncie 48 godzin, weryfikację doboru źródeł zasilania zgodnie z PN-HD 60364-5-56 oraz sprawdzenie klasy zespołu kablowego na trasie krytycznej. Pracujemy zdalnie, wysyłkowo, w całej Polsce, a wstępna weryfikacja dokumentacji jest bezpłatna.
Jeśli projekt instalacji elektrycznej mds ma trafić do uzgodnienia, sprawdź nasze uzgodnienia PPOŻ albo od razu skontaktuj się z nami — zweryfikujemy zgodność z § 8 rozporządzenia 932, zanim zrobi to organ.
Tagi:
Rzeczoznawca ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych · uprawnienia KG PSP nr 619/2015
Specjalista z ponad 15-letnim doświadczeniem w ochronie przeciwpożarowej. Realizuje uzgodnienia projektów budowlanych i instalacji dla inwestorów z całej Polski.